Lieve/Beste Janet, (doorhalen wat niet van toepassing is)

Mijn naam is ________. Ik vind je ________.
We kennen elkaar via ________.
Toen ik je nog niet zo goed kende dacht/vond ik __________. Als ik je nu zag dan zou ik _______.
Ik zie jou als een _______. Als jij me een kus zou geven dan zou ik ________.
Als wij samen iets gingen doen dan zou dat _____________ zijn.
Ik noem jou altijd _______ (bijnaam).
Als ik een lied voor jou moest zingen dan was dat absoluut _______.
Je lijkt op _______ (dier/beroemdheid).
Eigenlijk vind ik ________ best wel bij jou passen (naam persoon).
Jij bent soms best wel ___________ (emotie/eigenschap). Als jij problemen zou hebben dan zou ik _______.
Niemand is zo ______ als jij.
Zonder jou zou ik _______.

Liefs, _____________.
PS. _________________________________.

..een klein meisje dat niets liever wilde dan gelukkig zijn. Al toen zij net kon praten vroeg zij haar moeder hoe zij gelukkig kon worden. De moeder antwoordde dat als het meisje goed zou luisteren, hard zou werken en altijd haar bordje leeg zou eten dat het geluk haar dan zou vinden. Geluk, vertelde de moeder, was slechts weggelegd voor de goeden op deze wereld. Zij die het goede zouden doen, zouden gelukkig zijn. Het meisje bedankte haar moeder en besloot dat zij haar uiterste best zou doen om het goede te doen.

Het meisje luisterde uitstekend naar haar ouders, at immer en altijd haar bordje leeg en werkte van zonsopgang tot zonsondergang, iedere dag opnieuw. Wanneer zij thuiskwam begroette ze haar vader en zei tegen haar moeder: “Vandaag moeder, heb ik wederom niets dan goeds gedaan. Ik zal vast en zeker snel gelukkig zijn.” Na het leegeten van haar bordje ging het meisje braaf naar haar bed. Maar de laatste dagen wilde de slaap maar niet komen. Het meisje begon zich zorgen te maken. Want hoe goed ze ook luisterde en hoe hard ze ook werkte en hoe vaak ze ook haar bordje leeg at, ze voelde zich helemaal niet gelukkiger worden.

De volgende ochtend besloot ze haar vader om raad te vragen. Haar vader antwoordde dat haar moeder gelijk had en dat geluk slechts was weggelegd voor goede mensen, maar dat zelfs goede mensen niet altijd gelukkig waren. Echt gelukkig zul je pas zijn, mijn kind, zei vader, als je een goede man trouwt die je kunt behagen. Het meisje glimlachte naar haar vader en vroeg hem een goede man voor haar te vinden.

Zo gezegd zo gedaan, op een stralende lentedag trouwde het meisje met de jongste zoon van de molenaar. Terwijl ze goed naar haar man luisterde, hard werkte en altijd haar bord leeg at, deed ze nu ook nog haar uiterste best om haar man te behagen. Ze kookte voor hem, hield het kleine huisje aan kant, waste zijn kleren en poetste zijn schoenen, ze baarde haar man zelfs een gezonde dochter.

Maar hoe hard ze ook waste en poetste en hoe lekker ze ook kookte, hoe zeer ze haar man ook bijstond en hoe veel ze ook gaf om haar lieve dochtertje, het meisje voelde zich nog steeds niet gelukkig. Op een dag vroeg ze haar man om raad. Mijn liefste, zei deze, hoe zeer ik ook betreur uw moederlief tegen te spreken, uit ervaring weet ik dat geluk iets is dat juist niet is weggelegd voor de goeden op deze wereld. Juist zij die goed doen krijgen daar zelf vaak maar weinig voor terug, zodat zij vaak arm en ongelukkig blijven. Nee, het echte geluk is slechts weggelegd voor de rijken, zij die alles hebben wat hun hartje begeert.

Het meisje dacht hier eens diep over na en maakte een lijstje met de dingen die haar hartje begeerde. Naast een gezonde zoon, een groter huis, een paard, nieuwe pannen en servies, verlangde het meisje naar een eigen moestuintje en een stel mooie jurken. Het meisje was blij te weten dat het geluk eindelijk voor haar in het vooruitschiet lag.

Jaren gingen voorbij, het meisje was geen meisje meer maar een jonge vrouw met prachtige jurken, een groot huis, paarden, een moestuin, nieuwe pannen en een prachtig servies. Maar toen zij na de geboorte van haar eerste zoontje haar laatste wens van het lijstje streepte besefte de jonge vrouw dat ze nog steeds niet gelukkig was.

Met haar zoontje aan de borst zuchtte zij eens diep en keek om zich heen in het sfeervolle huisje dat zij met haar gezin deelde. Hoe meer ze besefte dat ze alles had, behalve datgene dat ze echt wilde, geluk, hoe ongelukkiger de jonge vrouw werd.

Het ontbreken van haar welverdiende geluk viel de jonge vrouw zo zwaar dat het haar humeur begon te verstoren. Ze vloekte, ze tierde, ze snauwde naar haar man en verwaarloosde haar kinderen. Ze weigerde nog langer te schrobben, te poetsen of te koken. Op een slechte regenachtige dag was haar man het zat en schopte de jonge vrouw zijn huis uit.

Wekenlang zwierf de jonge vrouw eenzaam en alleen langs lange lanen en korte weggetjes, door regen en wind, door hagel en sneeuw. Zonder eten, zonder drinken, zonder mooie jurken of pannen of servies. Ze was nog nooit zo ongelukkig geweest en dat besefte ze maar al te goed.

Op een dag liep de ongelukkige jonge vrouw langs een bankje waar een oude vrouw opzat. De vrouw zag het ongelukkige gezicht van de jonge vrouw en vroeg: “Maar meisje toch, wat scheelt eraan?” De jonge vrouw ging naast de oude vrouw op het bankje zitten en barstte in tranen uit. “Oh grootmoedertje lief, ik ben zo ongelukkig!” De oude vrouw troostte haar en vroeg haar wat het was dat haar zo ongelukkig maakte. De jonge vrouw keek op door haar tranen en zei: “Het besef dat ik mijn hele leven gelukkig ben geweest en dat ik door mijn speurtocht naar het ware geluk alles wat mij zo gelukkig maakte ben kwijtgeraakt.”

De oude vrouw knikte begrijpend en sprak wijs: “Zij die het geluk zoeken zullen het nooit vinden. Slechts de aanvaarding van dat wat het leven ons brengt leidt tot het ware geluk.”

De jonge vrouw glimlachte door haar tranen heen en zei: “Dan heb ik zojuist mijn geluk gevonden!” Als een jong meisje rende de jonge vrouw terug naar huis, terug naar haar gezin en alles wat haar zo gelukkig maakte. Haar man ving haar vol liefde op in de deuropening. En ze leefden nog lang en gelukkig!

Gisteren was het zo ver, het concert van Mika zou om 19.30 beginnen op het Manifistatieterrein op het Westerpark te Amsterdam. Al vroeg waren Gerita, Clasina en ik in het park omdat we er alleen maar staanplaatsen waren en we natuurlijk wel goede plekken wilden hebben. Rond half 6 gingen de poorten open, en nadat ik mijn camera had verstopt en die niet werd gevonden kwamen we zonder problemen binnen, alleen Gerita moest haar 3 jaar oude flügel-flesje deponeren.

We liepen het terrein op en zagen toen al dat we hoe dan ook goed zouden staan, er stonden nog niet heel veel rijen mensen vanaf het podium en het podium was hoog en groot.

Twee uur later, om half 8 begon het eerste voorprogramma, Sam Sparrow. Een zanger die in een goudgekleurde legging en een regenboog-poncho het podium op kwam. Wij kenden het alle drie niet maar we waren wel helemaal enthousiast en dansend omdat het feest al een beetje was losgebarsten, maar dat duurde niet lang. Na een half uur stopte Sam met zingen, en moesten we giga lang wachten op het volgende programma, wat echt vreselijk was: Hercules and Love Affair heette het tweede en laatste voorprogramma. Een of andere zangeres die dacht dat ze J.Lo was, en ze vond zichzelf vooral heel erg knap, en wij konden geen woord verstaan van wat ze zong.

Er waren zelfs mensen in het publiek die op de achterkant van hun Mika-posters “SHUT UP” hadden geschreven en omhoog hielden, en wij begonnen op een gegeven moment allemaal heel hard te roepen: “MI-KA MI-KA MI-KA!!!”, best lullig, maar het was echt vreselijk. Toen zij het podium verlieten moesten we echter nóg 3 kwartier wachten.

Om half 10 was het eindelijk zo ver, clowns en acrobaten kwamen het podium op; ballonnen werden losgelaten, confetti vloog alle kanten op, en daar was-ie: MIKAAAA!!! Hij begon met “Relax, Take It Easy!”, heerlijk nummer. Vervolgens zong hij “Big Girls” en er kwamen allemaal dikke vrouwen in knal kleurende corsetjes het podium op, en een enooorme ballon van een milkshake werd door het publiek gedragen, super vet allemaal. Je hoort, Mika maakt van zijn concert een super show! En hij is live gigantisch goed. Ook probeerde hij wat zinnen Nederlands te praten, heel erg schattig, en ook erg knap. Hij zong ook nog twee nieuwe nummers, ook erg mooi, ik kan niet wachten tot zijn nieuwe album met bijbehorende nieuwe tour.

Het publiek ging gigantisch uit zijn dak, het was echt een enorm feest. Wij stonden ook super goed en ik heb dan ook hele mooie foto’s kunnen maken, die ik vanavond ook hier op Hyves zal zetten. Na anderhalf uur was het feest helaaas voor bij, maar dit was écht een avond om nooit te vergeten.

Alleen een beetje jammer dat er een echtpaar van rond de 60 naast me stond die constant hun oren dicht hielden, WAT MOET JE IN VREDESNAAM BIJ EEN CONCERT ALS JE NIET VAN MUZIEK HOUDT? – zo, dat moest er ook even uit.

Foto’s volgen zo snel mogelijk!!!

P.S.: Let niet op eventuele spelfouten en mijn slordige schrijven, ik heb dit echt in 3 minuten geschreven en heb mega haast, maar wilde even mijn enthousiasme delen, hahaha!)

Momenteel zit ik op de redactie (lees: als enige), en wilde ik het volgende HEUGELIJKE nieuws met al mijn lieve leuke medehyvers delen:

JANET GAAT NAAR TINA TURNER!!!



Je begrijpt dat dat natuurlijk geweldig gaat worden, samen met mijn ex-collega en lieve freundin Manon ga ik, en we hebben 1e-rang kaarten.

Het is pas op 22 maart, maar ik verheug me er nu al gigantisch op.

Maaarrrr goed, eerst hebben we het concert van Mika nog! Dat is al over 3 weekjes.

Dit was het nieuws van maandag 16 juni 2008.

How much I love you I can't say:
It's more than words can hold.
You're all at once my rich, red clay,
My potter and my mold.

Yours the words that shaped my voice,
The spirit within mine.
Yours the will that shaped my choice,
My fortune, and my sign.

How lucky I was to have had you
At the core of me!
Wise and good, you always knew
Just what I could be.

And so I came to be someone
Whom I could be proud of.
For this I give my swollen sum
Of gratitude and love.

Afgelopen weekend heb ik ontzettend veel leuke momenten beleefd en daarom dat ik er even uitgebreid verslag van doe. Especially to Ilona and Mandy:

De laatste voorstelling van "Zeg 'Ns Aaa!" vond plaats in de Meervaart te Amsterdam, afgelopen zaterdagavond. Ik had twee vrijkaartjes gekregen van één van de castleden, en besloot Mandy mee te nemen. Echter hadden wij ook wel zin om daarna te gaan stappen, en bood mijn lieve zus Ilona aan dat we samen bij haar konden slapen, konden we eerst gezellig gaan eten, en na de voorstelling met z'n drietjes uit.

Dit was natuurlijk een geweldig plan, dus zo gezegd zo gedaan; Ilona haalde ons rond half3 op bij de stad, en gedrieën reden we naar haar huis toe. We hadden elkaar een eeuwigheid niet gezien en hadden dus een hoop bij te praten, met een sigaretje en een drankje hebben we op elk gebied lekker kunnen bijkletsen en hadden we het enorm gezellig. Ik was ontzettend blij om haar na zo lange tijd eindelijk weer te zien, ook al hebben we veel contact, het is toch anders in levende lijve!

Ilona vertelde dat ze heerlijk kipsaté ging maken, en hotdogs, en lekkere broodjes, en Mandy en ik "keken" ondertussen een DVD, en checkten even hoelaat we vanaf Ilona's buurt de bus naar centraal moesten hebben, zodat de tram goed aansloot, en we op tijd bij het theater zouden zijn.

Hoewel Michel er nog niet was gingen we om en nabij 5u toch maar wat eten, anders zouden we het verder ook niet redden. Het bleek dat hij helemaal omgeleid was met het openbaar vervoer en dat hij daarom zo laat was, toen hij thuis kwam hadden Mandy en ik de satésaus al zowat opgegeten, hahaha. We moesten ons om die tijd al klaar gaan maken want de tijd vloog!

Nadat Mandy en ik klaar waren met omkleden, haren doen en opmaken gingen we richting bus, die heel vreemd open en leeg stil stond, er zat helemaal niemand in. Dus wij gingen er maar gewoon in zitten, maar na een paar minuten gingen we er toch maar weer uit, want het voelde toch niet helemaal goed. Na een paar minuten kwam de buschauffeur er ineens aan en stapten we alsnog maar in, en werden naar centraal station gebracht.

Daar moesten we op tram 17 stappen, en we hebben gewacht en gekeken, maar deze was nergens te bekennen. Toen besloten we de 1 maar te nemen, want die ging ook richting Osdorp, alleen dan via een andere route. De tramconducteur vertelde dat het prima te doen was vanaf de dichtsbijzijnde halte naar het theater te lopen dus stapten we gewoon maar in.

Uiteindelijk hebben we er gewoon een uur over gedaan om bij dat theater te komen, en dat terwijl we van Amsterdam naar Amsterdam moesten reizen, een stukje waar je met de auto een kwartiertje over doet! Affijn, we kwamen na een uur en een aantal telefoontjes van Ab (het castlid waarvan ik de kaartjes gekregen had) om 19.45 bij het theater aan, en Ab kwam al op ons afgelopen met de vrijkaartjes. Hij deelde ons nog mede dat we naast Hans Kemna zouden zitten, en vertelde dat we na afloop bij de dienstdeur moesten wachten, dan zou hij ons naar de kleedkamers & artiestenfoyer loodsen.

We rookten nog even een sigaretje met Ab, en daarna was het alweer tijd om de zaal in te gaan. En inderdaad, we zaten naast Hans Kemna, en niet alleen dat, Duck Jetten kwam er ook gezellig bij zitten! Meteen had ik de hele avond het liedje in mijn hoofd wat zij in de "Wat Zien Ik?!"-musical moest zingen, haha.

In de pauze gingen Mandy en ik met heel weinig andere mensen naar buiten om een sigaretje te doen, die ik heel snel op rookte omdat we nog een drankje met ons kaartje konden halen. We wilden naar binnen maar de deur van het theater ging niet meer open, stonden we daar! Uiteindelijk kwam het goed en dronken we nog heel gauw wat, en gingen weer in de zaal zitten.

We zaten overigens rij 15, en dat is qua zicht prima in dat theater, alleen is het helaas zo bij toneel dat er geen microfoontjes gebruikt worden, en als mensen om ons heen dus hard moesten lachen, of gewoon praatten, konden we het erg slecht verstaan. Gelukkig had ik het stuk al eens gezien, haha.

Na de pauze duurde de show nog maar 35 minuutjes, en na het eindapplaus gingen we naar de dienstdeur waar we opgehaald werden door Ab. In de artiestenfoyer aangekomen dronken we wat en rookten we wat, maar gezien de drukte smste ik Ilona zowat gelijk dat we klaar waren om naar de stad te gaan. We zeiden Ab gedag en spraken af elkaar te smsen die avond, hij kon namelijk nog niet weg en zou later richting centrum komen. 10 minuten later liepen Mandy & ik naar buiten, waar we nog mensen bij de artiestenuitgang zagen zitten, we hebben er zo om moeten lachen!

Mandy riep voor de grap toen één van de castleden, een oudere vrouw, naar buiten kwam: "Moeten jullie niet met oma op de foto?", en ze vlogen meteen overeind en renden er zowat op af, we gingen gelijk aan de andere kant van de weg staan, om even duidelijk te maken dat we er niet bij hoorden, haha.

Gelukkig kwam niet veel later Ilona aangereden, net toen Carry Tefsen naar buiten kwam en de fans helemaal stonden te springen, we doken gelijk de auto in en gingen er vandoor, op naar het Leidseplein! Eerst moesten we nog een plek om te parkeren vinden, we zijn wel langs 10 verschillende stukken gracht gereden, en konden niets vinden, dus besloten we toch maar een parkeergarage op te zoeken. Daar reden we ook een paar rondjes (vast Ilona-Janet ritueel wordt het) en vonden we een goede plek, time to party!

Ilona had allemaal leuke ideeën en plekjes bedacht waar we naartoe konden gaan dus we hadden er heel veel zin in. We begonnen in The Bulldog, waar we een drankje dronken, een sigaretje rookten maar al snel weer weggingen. Toen gingen we over naar Palladium, waar opeens Ab mij smste. Ik liet weten waar we zaten en niet veel later kwamen hij en Mo (een collega van hem) er aangelopen en konden we gezellig met z'n allen even kletsen, lekker drinken en sigaretjes opsteken.

Na best een poosje waren we helemaal gaar gekookt in die toko, bloedheet, en bood Mo aan naar Bubbles te gaan. Daar zijn we een hele tijd geweest, was super gezellig, heel veel gedronken (vooral ik) en lekker gedanst, dat kon op de andere plekken niet echt, in verband met de drukte, en de hysterische vrouwen die naast ons stonden (welke ons overigens ook nog eens volgden naar Bubbels)! Mandy en ik proberen nu hun danstechnieken uit, maar of we ooit zo goed zullen worden? *Dit is uiteraard een sarcastische opmerking.*

Na een tijdje werd het zó crowded dat we ook daar besloten weg te gaan, Ab & Mo wilden naar Club NL, en Ilona had er ook verhalen over gehoord, dus deden we dat, we stapten in de auto en gingen die kant op. En toen volgde het saaiste deel van de avond, we waren er maar een half uurtje maar het was echt niets aan. Ik heb in dat half uurtje wel veel achterover geslagen, dat was dan wel weer leuk.

In eerste instantie wilden we weggaan, maar toen we in de taxi zaten besloten we tóch maar om weer terug te gaan naar het Leidse. We gingen The News in en dat was toch wel het meest geschikte plekje van de avond! Leuke gezellige muziek, hele rare mensen, maar wel heel veel lol, alleen daarom al. Vooral omdat ik ook een beetje aangeschoten was en dat vonden Ilona en Mandy geloof ik ontzettend grappig..

We eindigden de avond in de shoarmatent, waar ik volgens Mandy de schuifdeur van het toilet bijna de rails af geduwd heb, haha, en gingen daarna naar huis toe. Rond half5/5u waren we thuis en gingen we nog eventjes televisie kijken, een sigaretje roken en nog wat drinken en na-lachen van de hele avond.

Toen werd het toch wel erg "vroeg" en besloten we maar om te gaan slapen. Na onze gezichten geboend te hebben, onze tanden te hebben gepoetst en ons te hebben omgekleed gingen we lekker met zijn drietjes in Ilona's slaapkamer liggen. Ik was klaarwakker en ook Ilona had nog verhalen voor 10, op een gegeven moment hoorden we de vogeltjes al fluiten en lagen wij nog te lullen, haha. Over vanalles en nog wat, het was echt zó gezellig en leuk met zijn drie!

Zo'n 4,5u later zaten we alweer in de woonkamer op de bank televisie te kijken. Té verrot, ik denk dat ik 2/3 uurtjes geslapen heb in totaal, en denk dat dat ook de reden is dat ik even later op de bank weer in slaap viel.

Ilona maakte een heerlijk ontbijtje met zelfgemaakte croissantjes met jam, en noem maar op, en daarna keken we nog even gezellig naar Totally Spies..moet kunnen op de zondagochtend! Niet veel later maakten we ons op, kleedden we ons om en gingen we nog een laatste sigaretje & drankje doen voor Ilona ons weer weg zou brengen en zelf bij haar ouders op bezoek ging.

-------

Hoewel er waarschijnlijk niet veel mensen zullen zijn dit iedere letter van dit verslag zullen lezen, leg ik dit vast zodat ik het altijd nog eens kan beleven door dit terug te bekijken! Ik vond het echt super, en wil nogmaals THANK YOU zeggen tegen Ilona, Mandy voor dit geweldige weekend. Jullie zijn 2 hele lieve topvriendinnetjes & ik hou veel van jullie! Ik hoop dan ook daadwerkelijk met zijn drietjes Koninginnedag te gaan vieren, en anders dat we dit heel gauw over gaan doen.

& ook thanks aan Michel natuurlijk, dat hij zo lief was om zijn slaapplek op te offeren voor ons, haha.

Dus nogmaals: iedereen die inbreng heeft gehad in mijn afgelopen topdagen (incluslief de 2 heksen die zo achterlijk aan het dansen waren, de New Yorkse neger die blijkbaar op me zat te geilen, de eigenaar van de Shoarmatent die me vroeg of ik niet voor hem wilde komen werken, en alle lekkere drankjes & sigaretjes die ik op heb.), thankssssss.

Tetje.

It seems like a lifetime
Since I felt like a prisoner of my dreams, yeah
It took such a long time
For me to realize just how to be
And to listen to me

Don't go thinking I'm not thankful,
'Cause me, I've got my hands full of good things, oh
And I hope I can give back
A little bit of what you've given me

So thank you for standing right by me
So thank you for being behind me
And watching me grow and letting others know
That you still believe in what I'll be

Ha.

So people have said things in times
About me that weren't always true
But you've always been there
To give that extra love to pull me through
To do what I gotta do

Cause there'll always be those ups and downs
But you've always seemed to stick around and see
See me through to believe, yeah

And I hope I can give back
A little bit of what you've given me
You give me all that I need, yeah

So thank you for standing right by me
So thank you for being behind me
And watching me grow and letting others know
That you still believe in what I'll be


It took awhile 'til I could do what I wanted
And now I'm so happy that it started where we started
I'm thanking you that I could be in the position
To do my own thing now and make my own decisions

And so I'm thanking you for being true
And standing by me through and through

Wat zou je doen als:
1. Ik zei tegen je dat ik je mag?
2. Ik je zoende?
3. Ik naast je woonde?
4. Ik iets had gestolen?
5. Ik was weglopen van thuis?
6. Ik zou zeggen dat ik je haatte ?
7. Ik me kop kaal zou scheren ?

Wat denk je over me?
8. Persoonlijkheid:
9. Ogen:
10. Gezicht:
11. Haar:
12. Kleren:
13: Manieren:
14. Familie:

Zou jij:
15. Mijn vriend zijn?
16. Liegen om me beter te laten voelen?
17. Verkering met me nemen?
18. Me wat geld lenen?
19. Mijn hand vast houden?
20. Een kogel voor me vangen?
21. In contact blijven?
22. Proberen mijn problemen op te lossen?
23. Van me houden?
24. Met me uitgaan?
25. Dit ook op je blog zetten, om te kijken hoe ik over jou denk?